De man, de vrouw en hun scheiding

‘Ik ben helemaal klaar met jou!’ schreeuwt Anita. Ze is met John, met wie ze twaalf jaar getrouwd is, voor een eerste gesprek bij de mediator. ’Nu vertrouw ik je echt voor geen meter meer!’ en ze begint te huilen. John heeft net verteld dat hij een vriendin heeft. Al een jaar. Zoiets vermoedde Anita al, maar dat het ook een van haar beste vriendinnen is…

John schrikt van Anita’s woede maar voelt zich ook boos worden. Hij had toch alle reden om het aan te leggen met een ander? ‘Wat dacht je dan? Dat ik maar…’ John maakt zijn zin niet af, want hij ziet dat Anita nog bozer wordt.

Lees verder

De jonge moeder, de oude man en hun portiek

‘Hoe vaak dat al gebeurd is! Ik doe de portiekdeur open en val met mijn rollator over jullie rotzooi!’ Meneer Verhoeven kan er niet meer tegen en lucht zijn hart bij de mediator. Hij heeft het al vaak ter sprake gebracht bij de familie Ogretir, maar er verandert niets.
‘Ik woon hier al bijna twintig jaar en zij pas drie jaar,’ gaat hij verder. ‘Toen ik hier kwam wonen hadden de buren nog respect voor elkaar. Nu zijn het schreeuwende kinderen die troep maken en ouders die zich er niets van aantrekken.’

Lees verder

De burger, de ambtenaar en de belastingaangifte

‘U vertrouwt me gewoon niet!’ zegt de man verontwaardigd. Ingehouden antwoordt de medewerker van de belastingdienst: ‘Ik stel u deze vragen om er zeker van te zijn zijn dat u het hele verhaal hebt verteld.’ De man, bozer: ’Natuurlijk is dit het hele verhaal! Wat wilt u nog meer van mij weten? Jullie weten al veel meer van me dan me lief is. Is er nog iets privé?! Dit is Big Brother!’ ‘Ik moet u deze vragen stellen om zeker te weten dat het klopt wat u vertelt.’ antwoordt de ambtenaar onderkoeld.

Lees verder

De twee broers en het familiebedrijf

‘Ik wil minder gaan werken,’ zegt Arjan plompverloren. ‘En eigenlijk wil ik dat allang.’ Zijn broer Herman schrikt zichtbaar. En hij schrikt zo erg dat hij de mediator vraagt om het gesprek even te schorsen. Ze hadden samen een mediator ingeschakeld omdat de samenwerking steeds stroever verliep. Ze meden elkaar zelfs. Geen manier om samen het bedrijf te runnen dat ze van hun vader geërfd hadden.

Lees verder

De broers, de zus en de erfenis

Toch nog onverwacht overleed moeder. Vader was haar een paar jaar geleden al voorgegaan. Toen moeder vorig jaar ziek werd ging ze naar een verzorgingstehuis. Het leek haar zoon Pieter verstandig om haar huis te verkopen. Hij wist wel een koper. Maar dat wilden broer Jan en zus Thea onder geen beding. Moeder zou toch gewoon weer teruggaan naar huis als ze weer beter was? Nu zitten ze met de uitvaartverzorger bij de coördinator van het verzorgingstehuis.

Lees verder

De twee buren en hun tuin

Meneer Verheij is helemaal klaar met Rosita. ‘Ik vraag je al maanden om die bomen en struiken in je tuin te snoeien. De takken hangen in mijn tuin. Al sinds het voorjaar zoek ik naar dat ene kleine plekje zon op mijn terras. En ik hou niet van groen, dus ik wil die rotzooi van takken en bladeren al helemaal niet in mijn tuin.’

Lees verder

De medewerker en de nieuwe manager

‘Ik werk hier al meer dan 25 jaar op de boekhouding. Inmiddels ook ‘s avonds en in de weekenden. Met hart en ziel. En nu ineens slechte beoordelingen?! Hoe harteloos kun je zijn tegen iemand die altijd zo trouw is aan het bedrijf?!’ Hans is inmiddels vier maanden ziek thuis. Wezenloos zit hij op de bank. De telefoon neemt hij niet op. Zijn vrouw en kinderen lijden mee. Op advies van de bedrijfsarts is een mediator ingeschakeld waar hij zijn hart lucht.

Lees verder